Δήμος Αμυνταίου: Εναρκτήρια συνάντηση στο Αμύνταιο για το διασυνοριακό έργο ENFORSA

 Το πρωί της Τετάρτης 26 Αυγούστου 2026, παρουσία του Δημάρχου Αμυνταίου Ιωάννη Λιάση, πραγματοποιήθηκε στα γραφεία της ΔΕΤΕΠΑ  η εναρκτήρια συνάντηση του διασυνοριακού έργου ENFORSA, το οποίο επικεντρώνεται στην πρόληψη των δασικών πυρκαγιών και στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας απέναντι στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, όπου ο Δήμος Αμυνταίου συμμετέχει στο έργο ως στρατηγικός εταίρος.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης παρουσιάστηκαν οι στόχοι, οι βασικές δράσεις και το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης του έργου, καθώς και τα οφέλη που αναμένεται να προκύψουν για την ευρύτερη περιοχή του Αμυνταίου.

Το ENFORSA αφορά δύο περιοχές με αυξημένη έκθεση στον κίνδυνο δασικών πυρκαγιών: το Αμύνταιο στη Δυτική Μακεδονία και τη Λούσνια, στην Περιφέρεια Fier της Αλβανίας. Μέσα από τη διασυνοριακή συνεργασία επιδιώκεται η ανάπτυξη μιας κοινής, επιστημονικά τεκμηριωμένης μεθοδολογίας για την πρόληψη και αποτελεσματικότερη διαχείριση του κινδύνου.

Για την περιοχή του Αμυνταίου προβλέπονται, μεταξύ άλλων:

- Η εκπόνηση αναλυτικών χαρτών κινδύνου δασικών πυρκαγιών.

- Η καταγραφή των περιοχών με μεγαλύτερη επικινδυνότητα και τρωτότητα.

- Η κατάρτιση σχεδίου μέτρων πρόληψης και μετριασμού του κινδύνου.

- Η ανάπτυξη διαδικτυακής πλατφόρμας GIS για την υποστήριξη των υπηρεσιών και των φορέων Πολιτικής Προστασίας.

- Η δημιουργία δίγλωσσης εφαρμογής για κινητά τηλέφωνα, με ενημέρωση και οδηγίες προς τους πολίτες.

- Η πραγματοποίηση ενημερωτικών ημερίδων και δράσεων ευαισθητοποίησης.

- Η διερεύνηση εφαρμογών πράσινων υποδομών στον αστικό και περιαστικό χώρο.

Ο Δήμαρχος Αμυνταίου, επισήμανε τη σημασία της έγκαιρης πρόληψης και της αξιοποίησης της επιστημονικής γνώσης για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, των οικισμών και των κατοίκων. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η συμμετοχή του Δήμου στο ENFORSA αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία για την ενίσχυση του τοπικού σχεδιασμού Πολιτικής Προστασίας και την καλύτερη προετοιμασία απέναντι στις νέες συνθήκες που δημιουργεί η κλιματική κρίση.

Η φωτιά και η κλιματική κρίση δεν σταματούν στα σύνορα. Με συνεργασία, επιστημονική γνώση και σύγχρονα εργαλεία, το ENFORSA φιλοδοξεί να συμβάλει ουσιαστικά στην πρόληψη και στην προστασία των τοπικών κοινωνιών και του φυσικού περιβάλλοντος.

Στη Φλώρινα ο Κυριάκος Μητσοτάκης – Διανυκτερεύει στην πόλη την Πέμπτη

 Στη Φλώρινα θα βρεθεί το βράδυ της Πέμπτης 27 Αυγούστου ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, στο πλαίσιο της διήμερης περιοδείας του στη Βόρεια Ελλάδα, ενώ θα διανυκτερεύσει στην πόλη.

Ο πρωθυπουργός θα ξεκινήσει την Πέμπτη το πρόγραμμά του από τη Θεσσαλονίκη και, μετά τις προγραμματισμένες συναντήσεις και επαφές του εκεί, θα μεταβεί στη Φλώρινα.

Το πρόγραμμα της Παρασκευής στη Φλώρινα

Το πρωί της Παρασκευής 28 Αυγούστου ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πραγματοποιήσει σειρά επισκέψεων στην περιοχή.

Πρώτος σταθμός θα είναι οι εγκαταστάσεις της Tottis Foods International, στη Βιομηχανική Περιοχή Φλώρινας.

Στη συνέχεια, ο πρωθυπουργός θα επισκεφθεί τη δημοτική επιχείρηση «Ξινό Νερό» και ακολούθως την επιχείρηση τυροκομικών προϊόντων «Γκρέκα».

Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματός του στη Φλώρινα, ο κ. Μητσοτάκης θα μεταβεί στην Πτολεμαΐδα, όπου θα επισκεφθεί την επένδυση της Wonderplant και τη μονάδα ΣΗΘΥΑ της ΔΕΗ στην Καρδιά.

Στη συνέχεια θα επισκεφθεί το Γενικό Νοσοκομείο Κοζάνης, ενώ στις 18:30 θα έχει συνάντηση με πολίτες στην Κοζάνη, ολοκληρώνοντας τη διήμερη περιοδεία του στη Βόρεια Ελλάδα.

Η επίσκεψη του πρωθυπουργού στη Δυτική Μακεδονία πραγματοποιείται με επίκεντρο ζητήματα που αφορούν την ανάπτυξη, τις υποδομές και την παραγωγική δραστηριότητα της περιοχής.

Το Μακεδονικό δεν μπήκε στο «χρονοντούλαπο της Ιστορίας» Η απάντηση της Διασποράς από τη Μελβούρνη στον Γιάννη Χριστάκη

 

Η πρόσφατη δημόσια τοποθέτηση του Γιάννη Χριστάκη, με τίτλο «Αντίπαλες Παμμακεδονικές Οργανώσεις», προκάλεσε την απάντηση του Γιάννη Παπαδημητρίου, κατοίκου Μελβούρνης με καταγωγή από τη Φλώρινα.

Ο κ.Χριστάκης, με αφορμή την παρουσία εκπροσώπων Παμμακεδονικών Οργανώσεων στη Φλώρινα και την κριτική τους στη Συμφωνία των Πρεσπών, υποστηρίζει ότι η συμφωνία αποτελεί πλέον δεδομένο της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και ότι το Μακεδονικό ζήτημα έχει ουσιαστικά κλείσει.

Παράλληλα, ασκεί έντονη κριτική στις Παμμακεδονικές Οργανώσεις, τις οποίες χαρακτηρίζει «αντίπαλες» και κατηγορεί ότι εξακολουθούν να ασχολούνται με ζητήματα που, κατά την άποψή του, έχουν πλέον διευθετηθεί. Ιδιαίτερα επικριτικός είναι απέναντι στην επιλογή τους να απορρίπτουν τη Συμφωνία των Πρεσπών και ταυτόχρονα να ζητούν την εφαρμογή της από τη Βόρεια Μακεδονία.

Ο κ.Χριστάκης υποστηρίζει ακόμη ότι η ελληνική Διασπορά δεν θα πρέπει να παρεμβαίνει στην εξωτερική πολιτική της Ελλάδας και θεωρεί ότι η αντιπαράθεση των ελληνικών και των «σλαβοσκοπιανών» οργανώσεων στο εξωτερικό αναπαράγει μια σύγκρουση που θα έπρεπε πλέον να έχει ξεπεραστεί.

Η απάντηση που ακολουθεί προσεγγίζει το ζήτημα από μια διαφορετική οπτική: εκείνη ενός Έλληνα που ζει στη Μελβούρνη και υποστηρίζει ότι η πραγματικότητα της Διασποράς δεν είναι ίδια με εκείνη που βιώνεται στην Ελλάδα.

Το κείμενο του Γιάννη Παπαδημητρίου δημοσιεύεται αυτούσιο:

"Παμμακεδονικές κι Αντιπαλότητες

Ο κ. Γιάννης Χριστάκης έχει κάθε δικαίωμα να υποστηρίζει τη Συμφωνία των Πρεσπών, να θεωρεί ότι υπήρξε αναγκαίος συμβιβασμός ή ακόμη και να πιστεύει ότι η Ελλάδα αποκόμισε σημαντικά οφέλη από αυτήν. Εκείνο που δυσκολεύομαι να κατανοήσω είναι ο αλαζονικός και απαξιωτικός τόνος με τον οποίο αντιμετωπίζει Έλληνες της διασποράς που βιώνουν το Μακεδονικό μέσα σε συνθήκες εντελώς διαφορετικές από τις δικές του.

Από τη Φλώρινα, τα Σκόπια βρίσκεται στην άλλη πλευρά ενός συνόρου. Στη Μελβούρνη, οι δύο κοινότητες ζουν στην ίδια πόλη, απευθύνονται στους ίδιους πολιτικούς, συμμετέχουν στους ίδιους θεσμούς και διεκδικούν την αναγνώριση της αυστραλιανής κοινωνίας. Αυτή η ουσιώδης διαφορά απουσιάζει σχεδόν ολοκληρωτικά από το κείμενο του κ. Χριστάκη.

Οι Έλληνες της Αυστραλίας έχουν ζήσει επί δεκαετίες τις συνέπειες αυτής της αντιπαράθεσης στην καθημερινότητά τους. Έχουν αντιμετωπίσει αλυτρωτικά σύμβολα, συνθήματα, την καύση ελληνικών σημαιών, προσβλητικές εκδηλώσεις και επανειλημμένες προσπάθειες να παρουσιαστεί ως αυτονόητη στην αυστραλιανή δημόσια ζωή μια συγκεκριμένη εκδοχή της μακεδονικής ταυτότητας και ιστορίας. Ακόμη και πρόσφατα, σε ποδοσφαιρικό αγώνα, αναρτήθηκε χυδαίο πανό που προσέβαλλε συλλογικά τις Ελληνίδες. Αυτά δεν αποτελούν θεωρητικές διαφωνίες ιστοριογραφίας. Δημιουργούν πραγματικές εντάσεις μέσα σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία και, σε ορισμένες περιπτώσεις, αγγίζουν τα όρια της εθνοτικής προσβολής και του μίσους.

Υπάρχει επίσης μια πραγματικότητα που συχνά διαφεύγει από τη συζήτηση στην Ελλάδα. Η Συμφωνία των Πρεσπών ρυθμίζει τις σχέσεις δύο κρατών και επιβάλλει συγκεκριμένες υποχρεώσεις στα συμβαλλόμενα μέρη. Η καθημερινή πολιτική της ταυτότητας στην Αυστραλία λειτουργεί μέσα σε διαφορετικό νομικό και πολιτικό πλαίσιο. Ένας Αυστραλός πολίτης καταγόμενος από τη Δημοκρατία των Σκοπίων μπορεί να αυτοπροσδιορίζεται, να οργανώνεται και να ασκεί πολιτική πίεση σύμφωνα με τις ελευθερίες που του παρέχει η Αυστραλία. Η Αθήνα δεν μπορεί απλώς να επικαλεστεί τη Συμφωνία των Πρεσπών και να θεωρήσει ότι το ζήτημα έχει λήξει και στη Μελβούρνη, στο Τορόντο ή στη Νέα Υόρκη.

Εδώ βρίσκεται και το βασικό σφάλμα της προτροπής του κ. Χριστάκη προς τις Παμμακεδονικές Οργανώσεις «να πάψουν από δω και μπρος να ασχολούνται με την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας». Οι οργανώσεις της διασποράς δεν ασχολούνται αποκλειστικά με την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας. Ασχολούνται με την πολιτική πραγματικότητα των χωρών στις οποίες ζουν. Όταν ένας Αυστραλός βουλευτής χρησιμοποιεί έναν συγκεκριμένο όρο, όταν ένας δημόσιος φορέας υιοθετεί μια συγκεκριμένη ονομασία, όταν ιστορικοί ισχυρισμοί επαναλαμβάνονται σε δημόσιες εκδηλώσεις ή όταν αλυτρωτικά σύμβολα εμφανίζονται στον δημόσιο χώρο, το ζήτημα αφορά άμεσα Έλληνες πολίτες της Αυστραλίας. Έχουν κάθε δημοκρατικό δικαίωμα να συμμετέχουν στη συζήτηση που διεξάγεται μέσα στη δική τους χώρα.

Ακριβώς γι’ αυτό, η Ελλάδα έχει και η ίδια πράγματα να μάθει από τις ελληνικές παροικίες της Αυστραλίας, του Καναδά, των Ηνωμένων Πολιτειών και αλλού. Η Αθήνα συχνά αντιμετωπίζει τη διασπορά ως ακροατήριο στο οποίο ανακοινώνει τις αποφάσεις της, ενώ οι απόδημοι Έλληνες διαθέτουν εμπειρίες που θα έπρεπε να αποτελούν πηγή πληροφόρησης για την ελληνική εξωτερική και πολιτιστική πολιτική. Γνωρίζουν πώς διεξάγεται αυτή η αντιπαράθεση έξω από τα Βαλκάνια, ποια επιχειρήματα αποκτούν απήχηση και πώς διαμορφώνονται οι αντιλήψεις πολιτικών, δημοσιογράφων και θεσμών.

Μάλιστα, το υστερόγραφο του ίδιου του κ. Χριστάκη υπονομεύει άθελά του την επιχειρηματολογία του. Διηγείται περιπαικτικά ότι αξιωματούχος στο Τορόντο βρέθηκε σε ελληνική μακεδονική εκδήλωση και, πιστεύοντας ότι βρίσκεται σε εκδήλωση της άλλης κοινότητας, ευχήθηκε «μια αυτόνομη και ελεύθερη Μακεδονία». Εάν το περιστατικό συνέβη όπως το περιγράφει, το συμπέρασμα είναι πολύ σοβαρότερο από εκείνο που εξάγει ο ίδιος. Ένας δημόσιος αξιωματούχος δεν μπορούσε καν να διακρίνει τις δύο εντελώς διαφορετικές ιστορικές και πολιτικές αντιλήψεις που βρίσκονταν μπροστά του. Αυτό ακριβώς δείχνει πόσο απαραίτητη παραμένει η σοβαρή ελληνική παρουσία στον δημόσιο διάλογο των χωρών της διασποράς.

Ούτε υπάρχει η αντίφαση που ο κ. Χριστάκης θεωρεί τόσο αυτονόητη όταν οι Παμμακεδονικές Οργανώσεις απορρίπτουν τη Συμφωνία των Πρεσπών και συγχρόνως καταγγέλλουν παραβιάσεις της. Κάποιος μπορεί απολύτως συνεκτικά να θεωρεί μια διεθνή συμφωνία επιζήμια και, εφόσον αυτή βρίσκεται σε ισχύ, να απαιτεί την πλήρη εφαρμογή της από το άλλο συμβαλλόμενο μέρος. Η θέση είναι απλή: «Διαφωνήσαμε με τη συμφωνία, όμως όσο δεσμεύει την Ελλάδα, απαιτούμε να δεσμεύει εξίσου και την άλλη πλευρά». Αυτό αποτελεί στοιχειώδη απαίτηση αμοιβαιότητας.

Υπάρχει όμως και μια βαθύτερη διάσταση που αξίζει μεγαλύτερο σεβασμό. Ο Έλληνας της Ελλάδας γεννιέται μέσα σε ένα κράτος όπου η γλώσσα του, τα σύμβολά του, η ιστορική του μνήμη και η πολιτιστική του ταυτότητα υποστηρίζονται από ολόκληρο τον κρατικό μηχανισμό. Ο Έλληνας της Αυστραλίας πρέπει να τα μεταδώσει μόνος του στα παιδιά του. Δημιουργεί σχολεία, συλλόγους, κοινότητες, πολιτιστικούς οργανισμούς και εκδηλώσεις, αγωνίζεται για τη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας και συγχρόνως συμμετέχει ως ισότιμος πολίτης στην κοινωνία της χώρας όπου γεννήθηκε ή εγκαταστάθηκε. Όταν αισθάνεται ότι η ιστορία και η ταυτότητά του παραποιούνται στον δημόσιο χώρο, δεν διαθέτει πίσω του ένα υπουργείο, μια διπλωματική υπηρεσία ή έναν κρατικό μηχανισμό δημοσίων σχέσεων αντίστοιχο προς εκείνον που υπάρχει στην Ελλάδα.

Και πολύ συχνά καλείται να κάνει μόνος του ακριβώς εκείνη τη δουλειά δημόσιας διπλωματίας που θα περίμενε κανείς να ασκείται συστηματικότερα από το ελληνικό κράτος. Όποιος γνωρίζει την αυστραλιανή πραγματικότητα γνωρίζει επίσης πόσο συχνά ελληνικές οργανώσεις πρέπει να ενημερώνουν πολιτικούς, δημοσιογράφους και θεσμούς για ζητήματα ελληνικού ενδιαφέροντος με περιορισμένη ουσιαστική υποστήριξη από την Αθήνα. Η εύκολη συμβουλή «σταματήστε να ασχολείστε» ακούγεται πολύ διαφορετικά όταν απευθύνεται σε ανθρώπους που γνωρίζουν ότι, εάν πράγματι σταματήσουν, ο δημόσιος χώρος θα παραμείνει ελεύθερος σε όσους συνεχίζουν να προβάλλουν αδιάκοπα τη δική τους αφήγηση.

Αυτό είναι ίσως το σημείο που χρειάζεται περισσότερο να κατανοήσει ο κ. Χριστάκης. Η Ελλάδα αποτελεί το εθνικό κέντρο του ελληνισμού, όμως ο ελληνικός κόσμος είναι ευρύτερος από τα σύνορα του ελληνικού κράτους. Υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι ελληνικής καταγωγής που ζουν μέσα σε άλλες κοινωνίες, ανατρέφουν τα παιδιά τους ως Έλληνες και αντιμετωπίζουν ζητήματα ταυτότητας με τρόπους που ένας κάτοικος της Ελλάδας μπορεί εύλογα να μην έχει βιώσει ποτέ.

Γι’ αυτό θα ήταν περισσότερο χρήσιμο, αντί να αποκαλεί αυτούς τους ανθρώπους «γραφικούς», «υπερπατριώτες» και «παμμακεδονομάχους», να τους ακούσει. Να ρωτήσει τι συμβαίνει στην Αυστραλία, στον Καναδά και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Να εξετάσει γιατί, οκτώ χρόνια μετά τις Πρέσπες, εξακολουθούν να θεωρούν ότι υπάρχει πρόβλημα. Και κυρίως να αναρωτηθεί πώς η Ελλάδα και η διασπορά μπορούν να συνεργαστούν ώστε η ελληνική ιστορική θέση να παρουσιάζεται στο εξωτερικό με σοβαρότητα, τεκμηρίωση και αποτελεσματικότητα.

Γιατί έξω από την Ελλάδα η μάχη των ιδεών συνεχίζεται ανεξάρτητα από το αν εμείς αποφασίσουμε ότι το ζήτημα μπήκε στο «χρονοντούλαπο της ιστορίας». Και όταν η μία πλευρά εγκαταλείπει τον δημόσιο διάλογο επειδή θεωρεί ότι η υπόθεση έχει λήξει, ενώ η άλλη εξακολουθεί να οργανώνεται, να πιέζει πολιτικούς και να προβάλλει συστηματικά τη δική της εκδοχή της ιστορίας, το αποτέλεσμα είναι προβλέψιμο. Στην Αυστραλία βλέπουμε ήδη τις συνέπειές του.

Αν λοιπόν ο κ. Χριστάκης επιθυμεί πραγματικά να συμβάλει στην υπέρβαση της παλιάς έχθρας, η αφετηρία θα μπορούσε να είναι διαφορετική. Ας αφήσει κατά μέρος την περιφρόνηση προς τους Έλληνες της διασποράς και ας τους ρωτήσει τι πραγματικά αντιμετωπίζουν. Ίσως τότε διαπιστώσει ότι οι Παμμακεδονικές Οργανώσεις δεν ήρθαν στη Φλώρινα απλώς για να διδάξουν στους κατοίκους της πώς να σκέφτονται. Έφεραν μαζί τους την εμπειρία ενός άλλου μετώπου του ίδιου ζητήματος, ενός κόσμου χωρίς τα σύνορα που χωρίζουν τη Φλώρινα από τη Βόρεια χώρα από την Μακεδονία μας.

Και σε αυτόν τον κόσμο, η Ελλάδα έχει ακόμη πολλά να μάθει.

Με εκτίμηση

Γιάννης Παπαδημήτριου

Κάτοικος Μελβούρνης, με καταγωγή από τη Φλώρινα"

Θέμα: Πολιτισμός για κάθε παιδί, σε κάθε κοινότητα του Δήμου Αμυνταίου

 

Με την ολοκλήρωση του θερινού κύκλου των δράσεων για τα παιδιά, οι οποίες εντάχθηκαν στο πρόγραμμα των πολιτιστικών εκδηλώσεων «ΑΜΥΝΤΑΙΑ 2026», ο Δήμος Αμυνταίου παρουσιάζει έναν σύντομο απολογισμό μιας πρωτοβουλίας που εξελίσσεται και διευρύνεται σταθερά τα τελευταία τρία χρόνια.

Με βασικό στόχο την ισότιμη πρόσβαση όλων των παιδιών στον πολιτισμό, σύγχρονες παιδικέςπαραγωγές, θεατρικές παραστάσεις, παραστάσεις ταχυδακτυλουργίας και ΘεάτρουΣκιών, μεταφέρονται στις κοινότητες του Δήμου, δίνοντας τη δυνατότητα σε παιδιά και οικογένειες να απολαμβάνουν ποιοτικές πολιτιστικές δράσεις στον τόπο όπου ζουν. Οι παραστάσεις είναι προσεκτικά επιλεγμένες και προσαρμοσμένες στη σημερινή εποχή, δίνονταςιδιαίτερη έμφαση σε αξίες όπως η αποδοχή, ο σεβασμός στη διαφορετικότητα, η συνεργασία και η συμπερίληψη.

Την πρώτη χρονιά, οι δράσεις πραγματοποιήθηκαν στο Αμύνταιο, τον Φιλώτα και τον Αετό. Τη δεύτερη χρονιά, η διαδρομή συνεχίστηκε στον Φιλώτα, την Κέλλη, το Βαρικό και το Ξινό Νερό. Την τρίτη χρονιά, φέτος, οι παραστάσεις ταξίδεψαν στο Λέχοβο, το Σκλήθρο, το Μανιάκι και τη Λεβαία.

Σε έναν Δήμο με πολλές κοινότητες, η ισότιμη πρόσβαση στον πολιτισμό προϋποθέτει οι δράσεις να φτάνουν κοντά σε όλους τους κατοίκους. Οι πρακτικές δυσκολίες, η απόσταση από την έδρα του Δήμου ή το μικρότερο πληθυσμιακό μέγεθος μιας κοινότητας δεν πρέπει να στερούν από κανένα παιδί τη δυνατότητα να παρακολουθήσει μια ποιοτική παράσταση στον τόπο όπου μεγαλώνει.

 

Η μέχρι σήμερα πορεία αποτελεί ένα ουσιαστικό βήμα, αλλά και τη βάση για τη συνέχεια. Στόχος είναι να ξεπερνιούνται σταδιακά οι όποιες δυσκολίες και ο πολιτιστικός αυτός σχεδιασμός να αγκαλιάσει όλες τις κοινότητες του Δήμου Αμυνταίου.

Η προσπάθεια θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια, διευρύνοντας διαρκώς τον χάρτη των δράσεων και δημιουργώντας ευκαιρίες συμμετοχής για ακόμη περισσότερα παιδιά και οικογένειες.

Το φωτογραφικό υλικό που ακολουθεί αποτυπώνει όμορφες στιγμές από τις φετινές δράσεις στο Λέχοβο, το Σκλήθρο, το Μανιάκι και τη Λεβαία, με πρωταγωνιστές τα παιδιά, τα χαμόγελα και τη χαρά της συμμετοχής.

Κάθε παιδί, σε κάθε χωριό του Δήμου Αμυνταίου, αξίζει να ψυχαγωγηθεί και να αισθανθεί ότι ο τόπος του υπολογίζεται ισότιμα.

Οδηγίες για την ορθή διαχείριση και απόρριψη οικοδομικών απορριμμάτων στον Δήμο Φλώρινας

 

Ο Δήμος Φλώρινας, στο πλαίσιο της εφαρμογής του Κανονισμού Καθαριότητας και με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος, τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας και τη διατήρηση της αισθητικής εικόνας του τόπου μας, ενημερώνει τους δημότες και επαγγελματίες για τις υποχρεώσεις τους σχετικά με τη διαχείριση των Αποβλήτων Εκσκαφών, Κατασκευών και Κατεδαφίσεων (Α.Ε.Κ.Κ. – μπάζα).

Τα οικοδομικά απόβλητα (π.χ. μπάζα, τούβλα, φελιζόλ, γυψοσανίδες, ξύλα κ.ά.) αποτελούν ειδική κατηγορία απορριμμάτων και απαγορεύεται αυστηρά η απόρριψή τους στους κοινούς κάδους οικιακών απορριμμάτων ή ανακύκλωσης, καθώς και η ανεξέλεγκτη εναπόθεσή τους σε πεζοδρόμια, δρόμους, οικόπεδα, ρέματα ή άλλους κοινόχρηστους χώρους.

Πώς πρέπει να ενεργεί ο πολίτης

1. Μικρές επισκευές / μεμονωμένες εργασίες

Για περιορισμένης ποσότητας οικοδομικά υλικά —δηλαδή ένα ή δύο τσουβάλια βάρους έως 20 κιλών συνολικά— που προκύπτουν από μικροεργασίες σε κατοικίες ή επαγγελματικούς χώρους, οι δημότες οφείλουν να ακολουθούν τα εξής βήματα:

• Υποχρεωτική Ενημέρωση: Επικοινωνούμε πριν από την απόθεση των υλικών με το Τμήμα Αποκομιδής στο τηλέφωνο 23850 22621 για να τα δηλώσουμε.

• Προγραμματισμένο Ραντεβού: Κατόπιν συνεννόησης και σύμφωνα με τις οδηγίες της υπηρεσίας, αποθέτουμε τα υλικά στο σημείο που θα μας υποδειχθεί.

• Ημέρες Απόθεσης: Η διαδικασία επιτρέπεται αποκλειστικά τις εργάσιμες ημέρες Δευτέρα έως και Πέμπτη. Δεν αποθέτουμε οικοδομικά υλικά ή άλλου είδους ογκώδη αντικείμενα τις ημέρες Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή.

• Σεβασμός στον Χώρο:Τα αντικείμενα τοποθετούνται στο σημείο που υποδεικνύεται, χωρίς να εμποδίζεται η κυκλοφορία πεζών ή οχημάτων.

2. Εργασίες μεγάλης κλίμακας / Ανακαινίσεις / Κατασκευές

Για εργασίες που απαιτούν οικοδομική άδεια ή παράγουν μεγάλες ποσότητες Α.Ε.Κ.Κ., η ευθύνη διαχείρισης βαρύνει αποκλειστικά τον κύριο του έργου ή τον ανάδοχο.

Ο υπόχρεος οφείλει να συνεργαστεί με εγκεκριμένο Σύστημα Εναλλακτικής Διαχείρισης Α.Ε.Κ.Κ. (Σ.Ε.Δ.) και αδειοδοτημένους συλλέκτες/μεταφορείς, τοποθετώντας ειδικά διαμορφωμένους κάδους εντός του εργοταξίου ή κατόπιν αδείας κατάληψης κοινόχρηστου χώρου.

3. Διαχείριση Επικίνδυνων Υλικών (π.χ. Αμίαντος)

Υλικά που περιέχουν αμίαντο ή άλλες επικίνδυνες ουσίες δεν εμπίπτουν στις αρμοδιότητες αποκομιδής του Δήμου, αλλά διαχειρίζονται αποκλειστικά από εξειδικευμένες και αδειοδοτημένες εταιρείες.

Κυρώσεις και Πρόστιμα

Η τήρηση του Κανονισμού Καθαριότητας είναι υποχρεωτική για όλους. Η ανεξέλεγκτη και άναρχη ρίψη μπάζων και ογκωδών αντικειμένων σε δρόμους, πεζοδρόμια ή κοινόχρηστους χώρους:

• Υποβαθμίζει την αισθητική και τη δημόσια υγιεινή.

• Συνιστά σοβαρή παράβαση του Κανονισμού Καθαριότητας.

• Επιφέρει την επιβολή των προβλεπόμενων διοικητικών προστίμων, ενώ ο Δήμος προβαίνει παράλληλα σε καταλογισμό των δαπανών καθαρισμού και αποκατάστασης του χώρου στους παραβάτες.

Χρήσιμες Πληροφορίες και Επικοινωνία

Για οποιαδήποτε πληροφορία ή προγραμματισμό αποκομιδής, οι δημότες μπορούν να επικοινωνούν με το Τμήμα Αποκομιδής στο τηλέφωνο: 23850 22621 (καθημερινές, ώρες 08:00 – 13:00).

Η εικόνα του Δήμου μας ξεκινά από την πόρτα μας. Όλοι μαζί κρατάμε τον Δήμο Φλώρινας καθαρό!

Ολοκληρώθηκαν οι προβολές του Θερινού Κινηματογράφου του «Πολιτιστικού Καλοκαιριού» του Δήμου Φλώρινας

 

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε ο κύκλος προβολών του Θερινού Κινηματογράφου, που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του «Πολιτιστικού Καλοκαιριού» του Δήμου Φλώρινας, προσφέροντας σε μικρούς και μεγάλους όμορφες καλοκαιρινές κινηματογραφικές βραδιές σε κοινότητες του Δήμου.

Από τις 21 Ιουλίου έως και τις 21 Αυγούστου, ο θερινός κινηματογράφος ταξίδεψε σε Αρμενοχώρι, Κάτω Κλεινές, Βεύη, Αμμοχώρι, Δροσοπηγή, Σιταριά, Υδρούσα, Άνω Καλλινίκη, Πέρασμα, Φλάμπουρο, Παπαγιάννη, Μελίτη και Λόφους, μεταφέροντας τη μαγεία του κινηματογράφου και δημιουργώντας ξεχωριστές στιγμές ψυχαγωγίας και συνάντησης για τις τοπικές κοινωνίες.

Το πρόγραμμα περιλάμβανε παιδικές ταινίες, όπως ο "Asterix", η "Μικρή Πυροσβέστης" και η "Κιβωτός του Νώε", δίνοντας την ευκαιρία στα παιδιά να απολαύσουν αγαπημένες ιστορίες κάτω από τον καλοκαιρινό ουρανό. Παράλληλα, οι προβολές της "Φάλτσο Σοπράνο", για θεατές άνω των 12 ετών, εμπλούτισαν το πρόγραμμα με επιλογές και για μεγαλύτερες ηλικίες.

Οι προβολές πραγματοποιήθηκαν με ελεύθερη συμμετοχή και αποτέλεσαν μια όμορφη αφορμή για οικογένειες, παιδιά και κατοίκους και επισκέπτες των κοινοτήτων να συναντηθούν, να ψυχαγωγηθούν και να απολαύσουν την κινηματογραφική εμπειρία σε διαφορετικά σημεία του Δήμου Φλώρινας.

 

«Ζυμώματα αγάπης» από την Ενορία της Άνω Καλλινίκης Φλώρινας

 Με την ευχή του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Ειρηναίου, την Τρίτη 25 Αυγούστου 2026, οι κυρίες της ενορίας του Αγίου Νικολάου Άνω Καλλινίκης πραγματοποίησαν τη δράση «Ζυμώματα αγάπης», προσφέροντας έμπρακτα την αγάπη και τη στήριξή τους στο φιλανθρωπικό έργο της τοπικής Εκκλησίας.

Στη δράση συμμετείχαν 36 εθελόντριες, οι οποίες, με μεράκι, προθυμία και διάθεση προσφοράς, παρασκεύασαν χειροποίητα παραδοσιακά ζυμαρικά. Τα ζυμαρικά θα διατεθούν δωρεάν στα Ιδρύματα και στο Συσσίτιο της Ιεράς Μητροπόλεώς μας, στηρίζοντας συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη.

Η αξιέπαινη αυτή πρωτοβουλία πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη και το ενδιαφέρον του εφημερίου της ενορίας, πρωτ. Χρήστου Βασιλειάδη, ο οποίος ενθαρρύνει και στηρίζει την έμπρακτη προσφορά των ενοριτισσών.

Ο Ποιμενάρχης μας εκφράζει τις θερμές ευχαριστίες του προς όλες τις κυρίες που συνέβαλλαν με κόπο και αγάπη στο φιλανθρωπικό έργο της τοπικής μας Εκκλησίας.

Συγχαρητήριο μήνυμα του Βουλευτή Στ. Παπασωτηρίου για τη συμμετοχή της Δέσποινας Λουκά στην Εθνική Ελλάδος Γυναικών Βόλεϊ.

 

Η συμμετοχή της Δέσποινας Λουκά στην Εθνική Ελλάδος Γυναικών Βόλεϊ αποτελεί μια σπουδαία προσωπική διάκριση και ταυτόχρονα μια μεγάλη στιγμή υπερηφάνειας για ολόκληρη τη Φλώρινα.

Έχοντας κάνει τα πρώτα της βήματα στις ακαδημίες του Ηφαίστου Φλώρινας, η Δέσποινα Λουκά φτάνει σήμερα να φορά τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδος στο βόλεϊ και να εκπροσωπεί τη χώρα μας στους Μεσογειακούς Αγώνες. Η πορεία της αποτελεί μια ακόμη σημαντική απόδειξη της εξαιρετικής δουλειάς που γίνεται στις ακαδημίες της Φλώρινας, επιβεβαιώνοντας πως ακόμη και μια μικρή πόλη στην άκρη της Ελλάδας μπορεί να αναδεικνύει αθλητές σε κορυφαίο επίπεδο και πως τα όνειρα, με προσπάθεια και επιμονή, δεν έχουν όρια.

Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στη Δέσποινα για την αφοσίωση, την προσπάθεια και το ήθος της, στους προπονητές του Ηφαίστου που έθεσαν τις πρώτες γερές βάσεις στην αθλητική της πορεία, αλλά και στην οικογένειά της, που στάθηκε πολύτιμο στήριγμα σε κάθε της βήμα. Της ευχόμαστε καλή επιτυχία με την Εθνική Ελλάδος και ακόμη μεγαλύτερες διακρίσεις στο μέλλον.

Η Δυτική Μακεδονία χρειάζεται ψηφιακή ανάσα — και τη χρειάζεται τώρα

Γράφει ο Ηλίας Σκόδρας

(Πτυχιούχος Πληροφορικής – Επαγγελματίας στον χώρο της τεχνολογίας και του ψηφιακού μετασχηματισμού)

Ζω και εργάζομαι στη Δυτική Μακεδονία εδώ και χρόνια. Τα τελευταία χρόνια έχω καθημερινή επαφή με επιχειρήσεις και επαγγελματίες στο Αμύνταιο, τη Φλώρινα και την Πτολεμαΐδα, και μέσα από αυτή την επαφή έχω αρχίσει να βλέπω ένα πρόβλημα που, κατά τη γνώμη μου, δεν συζητάμε όσο θα έπρεπε.

Η περιοχή μας αλλάζει. Και αλλάζει γρήγορα.

Η απολιγνιτοποίηση έχει αλλάξει την οικονομία της, αρκετές επιχειρήσεις δυσκολεύονται, ο πληθυσμός μειώνεται και πολλοί νέοι φεύγουν αναζητώντας καλύτερες επαγγελματικές ευκαιρίες.

Μέσα σε όλα αυτά, υπάρχει όμως ένας τομέας στον οποίο πιστεύω ότι έχουμε μια πραγματική ευκαιρία: η τεχνολογία.

Όχι ως μια ακόμη μεγάλη εξαγγελία ή ως ένα ακόμη πρόγραμμα με ωραίο τίτλο.

Αλλά ως κάτι πρακτικό, που μπορεί να βοηθήσει μια μικρή επιχείρηση, έναν αγρότη, έναν εργαζόμενο ή έναν νέο άνθρωπο να έχει περισσότερες δυνατότητες χωρίς να χρειάζεται να φύγει από τον τόπο του.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν έχουμε ανθρώπους

Αυτό είναι ίσως το πρώτο πράγμα που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε.

Στη Δυτική Μακεδονία υπάρχουν άνθρωποι με γνώσεις, επιχειρηματίες που προσπαθούν και νέοι που θέλουν να δημιουργήσουν.

Βασικότερο όμως πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές δεν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες.

Το βλέπω και στον χώρο των μικρών επιχειρήσεων.

Υπάρχουν επαγγελματίες που έχουν POS, ERP, ηλεκτρονική τιμολόγηση, myDATA, e-shop ή socialmedia, αλλά στην πράξη χρησιμοποιούν ένα πολύ μικρό μέρος των δυνατοτήτων τους.

Και δεν τους κατηγορώ γι' αυτό.

Ο επαγγελματίας που βρίσκεται όλη μέρα στο κατάστημά του, έχει προμηθευτές, υπαλλήλους, λογαριασμούς, πελάτες και ένα σωρό υποχρεώσεις, δεν είναι λογικό να γνωρίζει ταυτόχρονα και πώς θα αξιοποιήσει σωστά κάθε καινούργιο ψηφιακό εργαλείο.

Κάποιος πρέπει να του το δείξει.

Και αυτός ο «κάποιος» θα μπορούσε να είναι ένας άνθρωπος της ίδιας της περιοχής.

Δεν χρειαζόμαστε άλλα θεωρητικά σεμινάρια

Έχουμε παρακολουθήσει όλοι σεμινάρια όπου στο τέλος πήραμε μια βεβαίωση και μετά επιστρέψαμε στη δουλειά μας και συνεχίσαμε όπως πριν.

Αυτό που χρειάζεται ο επαγγελματίας είναι κάτι πολύ πιο απλό.

Να έρθει κάποιος στην επιχείρησή του και να του πει:

«Αυτό το πρόγραμμα που ήδη πληρώνεις μπορεί να σου δείξει ποια προϊόντα σου μένουν στην αποθήκη.»

«Αυτό το εργαλείο μπορεί να σε βοηθήσει να παρακολουθείς τους πελάτες σου.»

«Αυτά τα δεδομένα που έχεις ήδη μπορούν να σου δείξουν ποιες ώρες έχεις περισσότερη κίνηση.»

Αυτή είναι η ψηφιακή εκπαίδευση που πιστεύω ότι χρειάζεται η περιοχή.

Μικρά, πρακτικά εργαστήρια. Ανά κλάδο. Για το λιανεμπόριο, την εστίαση, τις υπηρεσίες, τους αγρότες.

Και κυρίως με ανθρώπους που γνωρίζουν τις πραγματικές ανάγκες μιας μικρής επιχείρησης.

Πρώτα όμως χρειάζονται οι υποδομές

Δεν μπορούμε να μιλάμε για ψηφιακή ανάπτυξη αν δεν έχουμε παντού γρήγορο και αξιόπιστο internet.

Η οπτική ίνα δεν μπορεί να σταματά στα κεντρικά σημεία των πόλεων.

Υπάρχουν σπίτια και επιχειρήσεις σε μικρότερες περιοχές που ακόμη αντιμετωπίζουν προβλήματα συνδεσιμότητας. Το ίδιο ισχύει και για αγροτικές περιοχές.

Και εδώ πρέπει να υπάρξει μεγαλύτερη πίεση από την αυτοδιοίκηση προς τους παρόχους.

Να υπάρχουν χρονοδιαγράμματα και να ξέρει ο πολίτης πότε θα αποκτήσει πραγματικά σύγχρονη σύνδεση.

Γιατί πλέον το internet δεν είναι πολυτέλεια.

Είναι υποδομή, όπως είναι ο δρόμος και το ηλεκτρικό ρεύμα.

Μπορούμε να κρατήσουμε ανθρώπους εδώ

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της περιοχής είναι ότι οι νέοι φεύγουν.

Και εδώ θεωρώ ότι υπάρχει μια μεγάλη ευκαιρία που δεν έχουμε αξιοποιήσει αρκετά: η τηλεργασία.

Ένας νέος προγραμματιστής δεν είναι απαραίτητο να ζει στην Αθήνα για να δουλεύει σε μια εταιρεία της Αθήνας.

Μπορεί να βρίσκεται στο Αμύνταιο, στη Φλώρινα ή στην Πτολεμαΐδα.

Το ίδιο ισχύει για έναν designer, έναν digital marketer, έναν λογιστή, έναν άνθρωπο που εργάζεται σε μια εταιρεία του εξωτερικού και πολλές ακόμη ειδικότητες.

Γιατί να μην προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε τις συνθήκες ώστε κάποιοι από αυτούς τους ανθρώπους να επιλέξουν να μείνουν εδώ;

Χώροι coworking, καλό internet, συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και δράσεις που θα φέρνουν κοντά ανθρώπους με κοινά ενδιαφέροντα θα μπορούσαν να είναι ένα πρώτο βήμα.

Δεν λέω ότι θα λύσει το δημογραφικό.

Αλλά αν καταφέρουμε να κρατήσουμε ή να φέρουμε πίσω μερικές δεκάδες νέους ανθρώπους που εργάζονται στον χώρο της τεχνολογίας, θα έχουμε κάνει μια αρχή.

Και οι τοπικές επιχειρήσεις μπορούν να κοιτάξουν έξω από την περιοχή

Έχουμε εξαιρετικά προϊόντα και επιχειρήσεις στη Δυτική Μακεδονία.

Το πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές γνωρίζουμε ο ένας τον άλλον μόνο μέσα στην περιοχή.

Εδώ το διαδίκτυο μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα.

Μια μικρή επιχείρηση στο Αμύνταιο δεν χρειάζεται να περιορίζεται στους πελάτες του Αμυνταίου.

Ένας παραγωγός μπορεί να πουλήσει στην Αθήνα.

Ένα κατάστημα μπορεί να δημιουργήσει e-shop και να βρει πελάτες σε όλη την Ελλάδα.

Μια τοπική υπηρεσία μπορεί να αποκτήσει πελάτες εκτός νομού.

Θα μπορούσε μάλιστα να δημιουργηθεί μια οργανωμένη ψηφιακή αγορά για τη Δυτική Μακεδονία, όπου θα συγκεντρώνονται προϊόντα και υπηρεσίες της περιοχής.

Δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε κάτι καινούργιο.

Χρειάζεται να οργανώσουμε καλύτερα αυτά που ήδη έχουμε.

Υπάρχει και η αγροτική παραγωγή

Η συζήτηση για την τεχνολογία δεν πρέπει να περιοριστεί στις πόλεις.

Η Δυτική Μακεδονία έχει σημαντική αγροτική παραγωγή και εκεί υπάρχουν πολλές δυνατότητες.

Αισθητήρες υγρασίας, έξυπνη άρδευση, παρακολούθηση καλλιεργειών, drones και ψηφιακά συστήματα μπορούν να βοηθήσουν έναν παραγωγό να μειώσει κόστος και να πάρει καλύτερες αποφάσεις.

Δεν χρειάζεται όμως να αγοράσει ο καθένας ό,τι καινούργιο κυκλοφορεί.

Πρέπει πρώτα να δούμε τι πραγματικά χρειάζεται και τι μπορεί να του αποφέρει οικονομικό όφελος.

Τι μπορούν να κάνουν οι Δήμοι και η Περιφέρεια;

Εδώ θεωρώ ότι υπάρχει ένα μεγάλο περιθώριο δράσης.

Οι Δήμοι και η Περιφέρεια μπορούν να λειτουργήσουν περισσότερο ως συνδετικός κρίκος.

Να φέρουν σε επαφή επιχειρήσεις με ανθρώπους της πληροφορικής.

Να οργανώσουν πρακτικές δράσεις εκπαίδευσης.

Να δημιουργήσουν χώρους όπου ένας νέος επαγγελματίας μπορεί να δουλέψει.

Να συνεργαστούν περισσότερο με το Πανεπιστήμιο.

Να οργανώσουν τεχνολογικές εκδηλώσεις, hackathonsκαι δράσεις για μαθητές και νέους.

Και, κυρίως, να υπάρξει ένας συγκεκριμένος σχεδιασμός για την ψηφιακή ανάπτυξη της περιοχής.

Όχι άλλη μία γενική εξαγγελία.

Στόχοι, χρονοδιάγραμμα και αποτέλεσμα.

Δεν χρειάζεται να γίνουμε Silicon Valley

Δεν πιστεύω ότι η Δυτική Μακεδονία πρέπει να προσπαθήσει να γίνει κάτι που δεν είναι.

Δεν χρειάζεται να γίνουμε Silicon Valley.

Χρειάζεται να μπορούμε να κάνουμε κάτι πολύ πιο απλό.

Να μπορεί ένας νέος άνθρωπος να τελειώσει το Πανεπιστήμιο και να έχει τη δυνατότητα να μείνει εδώ.

Να μπορεί ένας επαγγελματίας να εκσυγχρονίσει την επιχείρησή του.

Να μπορεί ένας αγρότης να χρησιμοποιήσει την τεχνολογία για να μειώσει το κόστος παραγωγής του.

Να μπορεί μια μικρή επιχείρηση να πουλάει σε όλη την Ελλάδα.

Να μπορεί ένας άνθρωπος να εργάζεται για μια εταιρεία της Αθήνας ή του εξωτερικού και να ζει στη Δυτική Μακεδονία.

Αυτά δεν είναι επιστημονική φαντασία. Συμβαίνουν ήδη.

Το ερώτημα είναι αν θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για να συμβαίνουν και εδώ.

Γιατί το γράφω αυτό

Δεν γράφω αυτό το κείμενο ως ειδικός που έχει όλες τις απαντήσεις.

Το γράφω ως άνθρωπος που ζει και εργάζεται εδώ και βλέπει καθημερινά τις δυσκολίες αλλά και τις δυνατότητες της περιοχής.

Και πιστεύω ότι πολλές φορές μιλάμε τόσο πολύ για το τι χάσαμε, που ξεχνάμε να συζητήσουμε αρκετά για το τι μπορούμε να δημιουργήσουμε από εδώ και πέρα.

Η Δυτική Μακεδονία έχει μπροστά της μια δύσκολη περίοδο.

Η απολιγνιτοποίηση, η μείωση του πληθυσμού και η οικονομική πίεση δεν θα εξαφανιστούν από τη μία μέρα στην άλλη.

Μπορούμε όμως να δημιουργήσουμε νέες ευκαιρίες.

Η τεχνολογία από μόνη της δεν θα λύσει όλα τα προβλήματα.

Μπορεί όμως να δώσει σε έναν νέο άνθρωπο έναν λόγο να μείνει.

Μπορεί να δώσει σε μια μικρή επιχείρηση μια δεύτερη ευκαιρία.

Μπορεί να ανοίξει μια αγορά που σήμερα βρίσκεται εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά.

Και μπορεί να βοηθήσει τη Δυτική Μακεδονία να μην αντιμετωπίζει την απόσταση από τα μεγάλα αστικά κέντρα ως μειονέκτημα.

Γιατί τελικά ίσως αυτό είναι το ζητούμενο.

Δεν αρκεί να λέμε στους νέους ότι αξίζει να μείνουν στον τόπο τους.

Πρέπει να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις ώστε να μπορούν πραγματικά να μείνουν, να εργαστούν και να δημιουργήσουν εδώ.

Και κατά τη γνώμη μου, η ψηφιακή ανάπτυξη είναι ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία που έχουμε σήμερα στα χέρια μας.

Η Δυτική Μακεδονία χρειάζεται ψηφιακή ανάσα. Και τη χρειάζεται τώρα.

 

 

16 χρόνια χωρίς τον Αυγουστίνο Καντιώτη – Η Φλώρινα τιμά τον Ιεράρχη της

 

Λατρευτικές εκδηλώσεις για τα 16 χρόνια από την κοίμηση του Αυγουστίνου Καντιώτη

Δεκαέξι χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την κοίμηση του μακαριστού Μητροπολίτη Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη και η Ιερά Μητρόπολη Φλώρινας,  θα τιμήσει τη μνήμη του με σειρά λατρευτικών εκδηλώσεων.

Την Πέμπτη 27 Αυγούστου, στις 8:30 το βράδυ, θα τελεστεί Ιερά Αγρυπνία, κατά τη διάρκεια της οποίας θα τελεστεί και το μνημόσυνο του μακαριστού Ιεράρχη. Η Αγρυπνία θα πραγματοποιηθεί στην Ιερά Μονή Αγίου Αυγουστίνου στη Φλώρινα.

Την Παρασκευή 28 Αυγούστου, στις 7:00 το απόγευμα, θα τελεστεί ο Εσπερινός και στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί Τρισάγιο στον τάφο του μακαριστού Μητροπολίτη Αυγουστίνου.

Ο Αυγουστίνος Καντιώτης, που διετέλεσε Μητροπολίτης Φλωρίνης από το 1967 έως το 2000, υπήρξε μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες και πολυσυζητημένες εκκλησιαστικές προσωπικότητες της μεταπολεμικής Ελλάδας. Με έντονη παρουσία στο εκκλησιαστικό και κοινωνικό γίγνεσθαι, ανέπτυξε σημαντική ποιμαντική, ιεραποστολική και συγγραφική δράση, αφήνοντας ιδιαίτερα έντονο το αποτύπωμά του στη Φλώρινα και την ευρύτερη περιοχή.

Οι εκδηλώσεις αποτελούν μια ευκαιρία μνήμης και προσευχής για τον μακαριστό Ιεράρχη, ενώ αναμένεται να συγκεντρώσουν πιστούς από τη Φλώρινα και άλλες περιοχές της Ελλάδας.