Ένα από τα πιο συγκινητικά και σημαντικά έθιμα της παραμονής των Θεοφανίων αναβίωσε σήμερα, στο χωριό Λεβαία, κρατώντας ζωντανή τη μνήμη και τη βαθιά πνευματική παράδοση του Ποντιακού Ελληνισμού.
Πρόκειται για το έθιμο των «Μνημοκέρων», τα λεγόμενα κεριά της μνήμης. Σύμφωνα με την παράδοση, σε κάθε ποντιακό σπίτι ο αρχηγός της οικογένειας τοποθετούσε σε ένα ταψί με σιτάρι τόσα κεριά όσα και οι νεκροί του σπιτιού. Μαζί τους άναβε πάντα και ένα ακόμη κερί για τους «ξένους», για εκείνες τις ψυχές που δεν είχαν κανέναν να τις μνημονεύσει.
Ήταν μια σιωπηλή, αλλά βαθιά πράξη ανθρωπιάς και συλλογικής μνήμης, που θύμιζε πως κανείς δεν πρέπει να φεύγει λησμονημένος. Το έθιμο συνοδεύεται από το συγκλονιστικό λαϊκό στιχούργημα:
«Τα Φώτα θέλω το κερί μ’
και των ψυχών κοκκία
και τη Μεγάλ’ Παρασκευήν
έναν μαντίλιν δάκρα».
Στίχοι που εκφράζουν το διαρκές αίτημα των ψυχών για μνήμη, προσευχή και αγάπη.
Η αναβίωση του εθίμου στη Λεβαία πραγματοποιείται στο πλαίσιο των πολιτιστικών δράσεων του Συλλόγου Ποντίων Λεβαίας, που με συνέπεια και σεβασμό διαφυλάσσει τις ρίζες, τα ήθη και τα έθιμα του Πόντου, μεταφέροντάς τα στις νεότερες γενιές.
Σε μια ημέρα αφιερωμένη στο φως και τον αγιασμό, το έθιμο των Μνημοκέρων μας θυμίζει ότι το αληθινό φως είναι και η μνήμη.
Αιωνία η μνήμη όλων — ιδικών και «ξένων».
.png)


0 Comments:
Τα σχόλια δεν αντιπροσωπεύουν το ιστολόγιο μας. Είναι προσωπικές απόψεις των σχολιαστών και δεν φέρουμε καμία ευθύνη. Παρακαλούμε να είστε κόσμιοι στα σχόλια σας