“ εἰ οὖν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστί, τὸ σκότος πόσον; “ (Ματθ. 6:23)
Από όλους τους πολιτισμούς που δημιούργησε ο Άνθρωπος, σε διαφόρους τόπους και καιρούς, ο Ελληνισμός κατέχει περίοπτη θέση, μέσα στην υπερ-τρισχιλιετή μακρόσυρτη πορεία του. Δεν είναι υπερβολή, ούτε κομπασμός και περιαυτολογία, να πούμε ότι κανένας άλλος πολιτισμός δεν σμίλεψε, δεν ενέπνευσε τόσο την παγκόσμια σκέψη όσο ο Ελληνικός. Πανθομολογουμένως!
Όπου πάτησαν το πόδι τους οι Έλληνες, είτε ως άποικοι και έμποροι, είτε ακόμα ενίοτε και ως κατακτητές, άφησαν θετικές μνήμες. Έθνη ολόκληρα το θεώρησαν τιμή τους να εξελληνιστούν. Μέχρι ακόμα αυτά τα βάθη της Ανατολής, στις μακρινές Ινδίες, λαοί και φυλές σεμνύνονται και καμαρώνουν ότι κάποτε στα μέρη τους πέρασε ο “Σικαντάρ” [1] και οι “Γιαβάνα” [2]. Στην Αιγυπτιακή πόλη της Αλεξάνδρειας και σήμερα ακόμα η επιγραφή εισόδου στην πόλη είναι τιμής ένεκεν γραμμένη στα Ελληνικά. Η δε Δύση δεν εννοεί τον εαυτό της χωρίς το Ελληνικό θεμέλιο.
Κι όμως... σε τούτα τα χώματα της Μακεδονίας από όπου πριν πολλούς αιώνες ξεκίνησε η εκστρατεία που φώτισε και άλλαξε την Οικουμένη, κάποιοι ανεπίγνωστα επιμένουν να τραγουδούν “Μπέγκαϊτε Γκρτσι” (φύγετε, Έλληνες).
Και τι θα απομείνει, αγαπητοί, αν φύγουν (όπως θέλετε) οι Έλληνες;
Πώς θα γράφετε; Ποιο θα είναι το αλφάβητό σας; Γιατί ακόμα και το Κυριλλικό σας αλφάβητο Ελληνικό είναι. Οι βυζαντινοί Έλληνες σας το χάρισαν, για να σας κάνουν ανθρώπους. Πίσω στην βαρβαρότητα, λοιπόν;
Ποια θα είναι η πίστη σας; Γιατί και την Ορθοδοξία οι Έλληνες σας την έδωσαν. Αυτοί σας φώτισαν με το ανέσπερο φως. Μέχρι και τα βαφτιστικά σας ονόματα τα περισσότερα Ελληνικά είναι. Και τι τους ανταποδίδετε; “Ἀντί τοῦ μάννα χολήν, ἀντί τοῦ ὕδατος ὄξος”; Θα ξεθάψετε τους πρωτόγονους θεούς και θα προσκυνάτε πάλι τα ξόανα τους; Πίσω στην βαρβαρότητα, λοιπόν;
Με ποια μουσική θα τραγουδάτε τα τραγούδια σας; Γιατί και την μουσική που παίζετε κάποιος Πυθαγόρας, εκεί κάπου στην Σάμο, την θεμελίωσε. Πίσω στην βαρβαρότητα, λοιπόν;
Χωρίς τους Έλληνες ποια θα ήταν η κοινωνική σας οργάνωση, το πολίτευμά σας, οι τέχνες σας, το θέατρο και η ποίηση, η ζωγραφική και η γλυπτική σας, η φιλοσοφία σας, η ιατρική σας, οι επιστήμες σας, τα μαθηματικά σας, η φυσική, μα και η μεταφυσική σας; Μήπως αγνοείτε ότι όλα αυτά τα επιτεύγματα του ανθρωπίνου νοός έχουν βαθιά διαχρονικά θεμέλια στην Ελληνική σκέψη; Σκεφτήκατε πώς θα ήταν ο κόσμος σας δίχως αυτήν; Πίσω στην βαρβαρότητα, λοιπόν;
Μήπως φεύγοντας οι Έλληνες, θέλετε να πάρουν και τις πέτρες τους μαζί; Την Λυγκιστίδα, την Ηράκλεια, την Πέλλα, την Θεσσαλονίκη, την Όλυνθο, τους Φιλίππους; Γιατί αν λείψουν οι Έλληνες, “καὶ οἱ λίθοι κεκράξονται”(Λουκ.ιθ΄,40), γιατί και οι πέτρες εδώ Ελληνικά έμαθαν να μιλούν. Να πάρουν μήπως οι Έλληνες και τις εκκλησιές τους από την Αχρίδα, την Καστοριά και αλλού; Γιατί και εκεί οι αγιογραφίες Ελληνικά μιλούν. Και μετά; Τι θα απομείνει στον τόπο, εκτός από την βαρβαρότητα; Τόσο πολύ πια την νοσταλγήσατε;
Τι θα ήσασταν χωρίς τους Έλληνες, και τι νομίζετε ότι θα είστε χωρίς αυτούς;
Οι σύγχρονοι διανοητές όλοι, άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο, υποκλίθηκαν στην Ελληνισμό και στο φως με το οποίο καταυγάζει τον κόσμο:
● “Ό,τι είναι ο νους και η καρδιά για τον άνθρωπο, είναι και η Ελλάδα για την ανθρωπότητα” [3]
● “Όλοι είμαστε Έλληνες. Οι νόμοι μας, η φιλολογία μας, η θρησκεία μας, οι τέχνες μας, έχουν τις ρίζες τους στην Ελλάδα” [4]
● “Ο κόσμος όσο σκοτεινός και να είναι, αρκεί να του δώσουμε λίγη ελληνική ζωή, για να φωτιστεί αμέσως άπλετα” [5]
Είτε το θέλετε είτε δεν το θέλετε, ζείτε μέσα στο φως του Ελληνισμού. Όμως δεν φτάνει μόνο να ζεις μέσα στο φως. Πρέπει και να έχεις μάτια να το δεις.
Τοπική γραμματεία ΝΙΚΗΣ Ν.Φλώρινας
Αναφορές:
[1] Εκ παραφθοράς όνομα που χρησιμοποιούν οι Ινδοί για τον Αλέξανδρο.
[2] Όρος που χρησιμοποιήθηκε ιστορικά στην Αρχαία Ινδία και την Ανατολική Μεσόγειο για να δηλώσει τους Έλληνες
[3] Βόλφγκανγκ Γκαίτε (Was der Geist und das Herz für den Menschen sind, das ist Griechenland für die Menschheit)
[4] Πέρσι Σέλλεϊ, “Hellas”, 1821 (“We are all Greeks. Our laws, our literature, our religion, our arts have their root in Greece”)
[5] Φρίντριχ Νίτσε, “Η γέννηση της Φιλοσοφίας” (Mag die Welt noch so dunkel sein: man braucht nur ein Stück griechischen Lebens dazwischen zu schieben, und sie erhellt sich sofort)